Regelmatig hoor ik politici, maar ook vele alle anderen, roepen hoe geschokt ze zijn. “Dat dít kan gebeuren.” Natuurlijk is onze wereld complex en zijn de meeste gebeurtenissen niet te voorspellen. Toch ben ik vaak helemaal niet geschokt. Dat had ik allang zien aankomen! Waarom ik wel en anderen niet?

Daarnaast verwonder ik me erover dat niet-commerciële instellingen zo weinig gebruik maken van de ervaringen van commerciële organisaties.  Om maar niet te spreken van de weerzin die ik regelmatig tegenkom om daar over na te denken. “Dat is veel te zakelijk wat je voorstelt. Wij zijn heel anders en hebben andere doelstellingen.” Inderdaad. Maar je kunt ook de goede dingen overnemen.

Ik geloof niet in een maakbare maatschappij met een duidelijke visie over de gewenste eindsituatie. We zijn al niet in staat om een paar jaar vooruit te kijken. Bovendien verandert de maatschappij voortdurend.

Wel geloof ik, dat wat wij persoonlijk doen invloed heeft op onze omgeving en op de toekomst.
Als grote voorbeeld geldt natuurlijk Mandela  Maar daar kunnen we ons natuurlijk niet mee vergelijken.
Als individueel persoon kunnen wij toch  een bescheiden bijdrage leveren. Soms pakt dit zeer dramatisch uit. Als voorbeeld denk ik aan de man die zichzelf in brand stak en daarmee de Arabische lente in Tunesië een boost heeft gegeven. Hij wist natuurlijk ook niet vooraf dat zijn wanhoop een symbool zou worden voor velen om ook in actie te komen. De tijd moet daar rijp voor zijn.

Wat mijn bescheiden rol zou kunnen zijn ? Niet alleen aan de kant roepen maar ook actief een bijdrage leveren aan een betere maatschappij.

Conclusies

1. De wereld is complex. Daarom is het onzin dat wij doelgericht naar een eindsituatie kunnen werken. Alles lijdzaam over je heen laten komen is weer het andere uiterste. We kunnen wel ongeveer een richting kiezen. Draagvlak is daarbij essentieel. Gezamenlijk een richting kiezen is belangrijk.
2. Er moet altijd een aansprekende en grensoverschrijdende gebeurtenis zijn, anders worden wij niet wakker. Van die crisis moeten we gebruik maken. Don’t waste a crisis.
3. Maar dit geldt ook op operationeel niveau. Is er een kleine crisis, bijvoorbeeld een binnengekomen klacht dan zit er altijd wat meer achter, dat is een kans om je te verbeteren. Een klacht is het topje van een ijsberg.
4. De wiekslag van een vlinder in de amazone kan een tropische storm bij New York veroorzaken. Elke individuele bijdrage – hoe klein ook – is zinvol. Dus ook van mij. 

Dit geeft mij hoop. Maar niet alleen hoop, ook een gevoel dat ik zelf een bijdrage kan en moet leveren. Dat is naast de basis van de Tao (de weg) voor mij een deel van de zin in mijn leven dat ik nog voor me hebt.

Natuurlijk bekruipt regelmatig ook bij mij het gevoel dat mijn bijdrage er niet toe doet. Wie ben ik wel, dat ik invloed kan uitoefenen. Mijn frustratie daarover is soms groot. Als ik het toch eens voor het zeggen had. Gelukkig komt deze wens nooit uit want dan zou ik met een mond vol tanden staan. De wereld is zo complex. Maar toch… niet verzaken.

Wat is dan mijn bijdrage ?
Wat ik kan aanbieden zijn mijn kennis en ervaring.

Na een periode van concrete bijdragen in besturen en adviesgroepen wil ik nu in een meer gestructureerde vorm mijn kennis en ervaring ter beschikking stellen. Deze website geeft daarvoor een aanzet.

Ik wil dit nader concretiseren door mijn  kennis en ervaring zodanig vast te leggen dat het operationeel te gebruiken is (cq een bijdrage kan leveren) bij de verbeteringslagen die nodig zijn bij de gewenste maatschappelijke ontwikkelingen (bedoeld in gemeenten en in het maatschappelijk middenveld).

Gaarne wil ook benadrukken, dat een aantal belangrijke impulsen voor mijn inzichten zijn ontstaan door coaches en begeleiders  die mij hebben ondersteund, tijdens transitie- en transformatie-trajecten en tijdens mijn gehele loopbaan.

Ook wil ik de kanttekening maken dat niemand de illusie moet hebben dat er maar één weg naar Rome is. Mijn ideeën zijn niet dé waarheid maar míjn waarheid, maar wel gebaseerd op eigen ervaring.

Samenvattend

• het niet verloren laten gaan van mijn kennis en ervaring
• doen wat ik leuk vind : mijn passie is besturen en cultuurveranderingen/transities

En daar wil ik een bijdrage aan leveren. Dus niet alleen aan de kant roepen maar ook actief een bijdrage leveren aan een betere maatschappij.