- Beleidsplannen worden te veel gemaakt door deskundigen en met te weinig betrokkenheid bij de organisatie. Ze zijn bovendien vaak moeilijk leesbaar en helaas moeilijk te vertalen naar wat je als persoon nu moet doen om dat beleid waar te maken.
- Hierbij speelt het gedrag afgeleid van ervaring van de bestuurder/manager een grote rol. De ervaring is dat veel managers bureau managers zijn, die geen idee hebben wat er in de organisatie speelt.
- Bestuurscursussen worden vaak gegeven door adviseurs die zelf nog nooit gemanaged hebben of in een bestuur hebben gezeten. Hoofdkantoren waarvan de medewerkers nog nooit vuile handen gemaakt. Politici die alleen maar ervaring hebben als beleidsambtenaar. Nog meer voorbeelden nodig? De aandacht gaat daarbij meestal over de inhoud en over management tools, maar niet over het noodzakelijke bijbehorende gedrag.
- Veel managers hebben het razend druk met zaken waarop ze aangesproken worden of door vragen door hoger management. Die vragen worden dan weer vertaald naar lagere echelons. Geen idee hoe die vragen daarna worden geïnterpreteerd en worden geconcretiseerd. Het resultaat is dat je na veel onnodige inspanning, antwoorden krijgt op niet bedoelde vragen.
- Mensen en dus ook management richten zich op die aspecten waar ze door het hoger management(organisatie) op worden aangesproken. Of omgekeerd als ze ergens niet op worden aangesproken, wordt daar geen aandacht aan besteed. Dat geldt zowel voor profit als niet profit organisaties.
- Als voorbeeld: Als profit organisaties alleen worden aangesproken op financiële resultaten of alleen maar op winst, krijgt het cultuurgedrag een bizar karakter (denk aan banken). Andersom als er in non profit organisaties geen aandacht is voor bijvoorbeeld financiële resultate, dan krijgen aspecten bijvoorbeeld bezuinigingen een niet begrepen en niet geaccepteerd karakter.
- Vertrouwen is een essentieel aspect van besturen. Maar moet wel gekoesterd worden met controle.
Tom Sibbel 